Pudełko terapeutyczne „Karty inne niż wszystkie” to wyjątkowe narzędzie, które daje ogromne możliwości pracy zarówno w szkole, jak i w gabinecie specjalisty czy w domu, w gronie rodzinnym. Łączy w sobie elementy edukacji, zabawy, terapii i refleksji nad sobą oraz relacjami z innymi. To pudełko, które naprawdę „pracuje” – na wielu poziomach i z bardzo różnymi grupami odbiorców.
W pudełku znajdują się dwa rodzaje kart Quiz „Co ty wiesz, Pani Jeż?” – wiedza zakresu psychologii emocji i relacji międzyludzkich. Nie są to jednak pytania oczywiste ani banalne. Wręcz przeciwnie – wiele z nich potrafi zaskoczyć, a niejedna osoba dorosła już na nich „poległa”. To ogromna wartość tych kart: zmuszają do myślenia, refleksji i rozmowy.
Quiz można wykorzystywać na różne sposoby. Klasyczna forma gry polega na tym, że uczestnicy zasiadają w kręgu lub przy stole. Każdy gracz po kolei losuje jedną kartę ze stosu i czyta pytanie. Jeśli zna odpowiedź, sprawdza ją na odwrocie karty i – w przypadku poprawnej odpowiedzi – zatrzymuje kartę dla siebie. Jeśli pytanie okaże się zbyt trudne, można je „scedować” na sąsiada, ale trzeba to zrobić bardzo szybko, wypowiadając hasło: „Co ty wiesz, Pani Jeż?”. Wtedy pytanie przechodzi na kolejnego gracza. Jeśli on zna odpowiedź, otrzymuje kartę jako bonus. Wygrywa osoba, która jako pierwsza zbierze ustaloną wcześniej liczbę kart.
Quiz w szkole. Karty quizowe świetnie sprawdzają się również podczas zajęć wychowawczych. Często wykorzystuję je w formie aktywizującej zabawy. Uczniowie otrzymują dwie karteczki: żółtą i czerwoną. Gdy uznają dane zdanie za prawdziwe – podnoszą kartkę żółtą, gdy za fałszywe – czerwoną. Dla dzieci z dużą potrzebą ruchu modyfikuję tę formę: uczniowie, którzy zgadzają się z danym stwierdzeniem, biegną np. do tablicy, a ci, którzy się nie zgadzają – do okna. Dzięki temu nauka staje się dynamiczna, angażująca i dostosowana do różnych potrzeb rozwojowych.
Quiz doskonale nadaje się do pracy: w młodszych i starszych klasach, na godzinach wychowawczych, w gabinecie psychologa, pedagoga i terapeuty, podczas treningów umiejętności społecznych (TUS), z dziećmi zahamowanymi, z ADHD, osobami neuroróżnorodnymi, a także w rodzinach, które chcą wspólnie spędzić czas i przy okazji zdobywać wartościową wiedzę.
Ciekawą formą pracy jest również tzw. „mówiąca ściana” – wybieram jedno pytanie z kart, uczniowie odpowiadają na nie, a dopiero po kilku dniach wspólnie poznajemy prawidłową odpowiedź. To świetny sposób na podtrzymanie ciekawości i refleksji.
Karty metaforyczne – to, co najbliżej serca. W pudełku terapeutycznym znajduje się także element, który szczególnie cenię – karty metaforyczne. Metafora ma ogromną wartość terapeutyczną, zwłaszcza dla osób, które chcą lepiej poznać swoje wnętrze, myśli i skrywane emocje.
Karty metaforyczne to zbiór przepięknych, kolorowych obrazów. Na odwrocie każdej karty znajduje się kilka pytań, których celem jest pogłębienie rozmowy i uruchomienie refleksji – o sobie samym i o relacjach z innymi. W połączeniu z dobrze postawionym pytaniem karty te w niezwykły sposób pomagają mówić o tym, co czujemy i myślimy. Często łatwiej jest odpowiedzieć „za pomocą obrazu” niż wprost.
Pytania mogą być bardzo różne: „Jak się dziś czujesz?”, „Jaka jest twoja relacja z mamą?”, „Jak widzisz swoją przyszłość?”, „Czego się boisz?”. Wszystko zależy od tego, jak zadamy pytanie – i jakie karty zostaną wybrane. Bardzo często wybór odbywa się podświadomie i prowadzi dokładnie tam, gdzie „coś w nas pracuje”.
Praca terapeutyczna i edukacyjna z kartami metaforycznymi. Podczas zajęć rozkładam karty metaforyczne na stole, a uczestnicy wybierają od jednej do kilku (np. czterech lub pięciu) kart i opisują siebie, swoje emocje lub aktualną sytuację życiową.
Dla uczniów w spektrum autyzmu karty te są ogromnym wsparciem – pomagają wtedy, gdy trudno jest zrozumieć własne emocje, nazwać je lub o nich opowiedzieć. Obraz staje się pomostem między tym, co wewnętrzne, a tym, co można wyrazić na zewnątrz.
Z kart metaforycznych korzystam również w pracy z uczniami z dysleksją. Wykorzystuję je do tworzenia opowiadań i własnych historii. Uczniowie wybierają kilka kart, podążając za nimi, tworzą narracje: wesołe, smutne, z nutką dreszczyku lub komediowe. To doskonałe ćwiczenie kreatywności, języka i wyobraźni.
Karty układam także w rzędzie i wykorzystuję je do ćwiczeń funkcji wzrokowych – chowam jedną kartę lub dokładam nową, a zadaniem uczniów jest odgadnięcie, która karta zniknęła lub się pojawiła.
Pudełko terapeutyczne „Karty inne niż wszystkie” to narzędzie niezwykle uniwersalne. Łączy zabawę z nauką, emocje z refleksją, a terapię z relacją. Sprawdza się w pracy indywidualnej i grupowej, w szkole, gabinecie i w domu. To pudełko, które naprawdę robi różnicę.